ไร้สาระคดี แฉชีวิตอิเกลือ!! ตอนที่หนึ่ง
posted on 03 Jan 2006 23:30 by sci79 in sci79ไร้สาระคดีประจำคริสต์มาสปี 2005
"ไปบุกหออิซิ่ว-ดูชีวิตมันกันดีกว่า!!!"
ตอนที่หนึ่ง : นิฮ่งจังกับคืนคริสต์มาสอีฟ
เป็นที่ทราบกันดีในหมู่บ้าน sci 79 ชาวเราว่า
ในจำนวนทั้งหมดของฝูงเรานี้
มีเพียงอิเกลือ "ซิ่ว" เท่านั้นที่ได้ดิบได้ดี
ไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตนครปฐม
ในคณะส ถ า ปั ต ย ก ร ร ม ศ า ส ต ร์ ์
วันนี้ อิแผ่มแพ๊มจะมาพาทุกคนไปสำรวจชีวิตของมันกันนะคะ
ตามมาเลยค่ะ
[*พูดดีไปงั้น จริงๆคือโดนมันบังคับให้ไปช่วยต่อโมเดล
ในหัวข้อร้านอาหาร Fast Food ซึ่งทางเราเคยต่อเป็น
แคมเปญแบบร่างฤดูร้อนไปแล้วเมื่อสองอาทิตย์ก่อน
ในสเกลหนึ่งต่อร้อยและเป็นแบบหยาบๆพอควร
คราวนี้เราจะต่อกันแบบ*เคร่งเครียดจริงจัง*
และในสเกลหนึ่งต่อเจ็ดสิบห้าค่ะ*]
(หมายเหตุ-โมเดลที่เห็นในภาพนี้เป็นของภาคฤดูร้อน
ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับที่จะกล่าวถึงในภาคฤดูหนาวนี้แต่อย่างใด)
กลับมารอบแรกก็ต้องผจญกับการคิดแบบ
เพราะแบบที่อิซิ่วคิดไว้ มันไม่เคลียร์อย่างแรงค่ะท่านผู้ชม
แบบว่าก่อให้เกิดปัญหาในฉนวนกาซาได้เลย
เนื่องจากเรามีความสับสนในตัวเองกันสูง
อาหารเป็น Fast Food แต่เราต้องการให้ตัวร้านดู Antique !!
เยี่ยมมากค่ะจอร์จ ค่ะเฟร็ด!! แล้วเราก็เลยตัดสินใจกันว่า
ถ้าเรามั่วงานกันเองโดยไม่เปิดหนังสือเช็คก่อน
งานอาจจะออกมา โอ้โห ดูม้งมากเลยเทียบกับสาวยุ่นโนะเนะ
เราจึงถอยรถป๊อบออกอีกครั้ง เพื่อไปหาไอเดียทำแบบค่ะ
"ไปบุกหออิซิ่ว-ดูชีวิตมันกันดีกว่า!!!"
ตอนที่หนึ่ง : นิฮ่งจังกับคืนคริสต์มาสอีฟ
เป็นที่ทราบกันดีในหมู่บ้าน sci 79 ชาวเราว่า
ในจำนวนทั้งหมดของฝูงเรานี้
มีเพียงอิเกลือ "ซิ่ว" เท่านั้นที่ได้ดิบได้ดี
ไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตนครปฐม
ในคณะส ถ า ปั ต ย ก ร ร ม ศ า ส ต ร์ ์
วันนี้ อิแผ่มแพ๊มจะมาพาทุกคนไปสำรวจชีวิตของมันกันนะคะ
ตามมาเลยค่ะ
[*พูดดีไปงั้น จริงๆคือโดนมันบังคับให้ไปช่วยต่อโมเดล
ในหัวข้อร้านอาหาร Fast Food ซึ่งทางเราเคยต่อเป็น
แคมเปญแบบร่างฤดูร้อนไปแล้วเมื่อสองอาทิตย์ก่อน
ในสเกลหนึ่งต่อร้อยและเป็นแบบหยาบๆพอควร
คราวนี้เราจะต่อกันแบบ*เคร่งเครียดจริงจัง*
และในสเกลหนึ่งต่อเจ็ดสิบห้าค่ะ*]
(หมายเหตุ-โมเดลที่เห็นในภาพนี้เป็นของภาคฤดูร้อน
ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับที่จะกล่าวถึงในภาคฤดูหนาวนี้แต่อย่างใด)
ในตอนสายของวันที่ 24 ธันวาคมที่ผ่านมา
อิฉัน (แพมแพม)ต้องลากสังขารอันเต็มไปด้วยความดันต่ำ
ถ่อขึ้นรถเมล์สาย 79 ไปยังบ้านอิซิ่วที่อยู่ในเขตพาต้า
และไปนั่งรอพี่ชายอิเกลือมันอาบน้ำอีกราวๆ 20 นาที
หลังจากนั้นถึงจะได้ขึ้นรถไปกะมันเพื่อเดินทางอีกราวชั่วโมงครึ่ง
ซึ่งเต็มไปด้วยการไซโคและหลอกล่อใช้งานอิแพม
ไปยังนครปฐม... ถิ่นฐานของอิซิ่ว...
อิฉัน (แพมแพม)ต้องลากสังขารอันเต็มไปด้วยความดันต่ำ
ถ่อขึ้นรถเมล์สาย 79 ไปยังบ้านอิซิ่วที่อยู่ในเขตพาต้า
และไปนั่งรอพี่ชายอิเกลือมันอาบน้ำอีกราวๆ 20 นาที
หลังจากนั้นถึงจะได้ขึ้นรถไปกะมันเพื่อเดินทางอีกราวชั่วโมงครึ่ง
ซึ่งเต็มไปด้วยการไซโคและหลอกล่อใช้งานอิแพม
ไปยังนครปฐม... ถิ่นฐานของอิซิ่ว...
[แต่เดี๋ยวก่อน! ใครที่คิดว่าไปถึงแล้วจะได้เริ่มงานกันเลย
คิดผิดค่ะ!! เพราะพี่ชายอิซิ่วต้องตามหาข้าวหลามปฐมพร
หน้าองค์พระให้เจอซะก่อน ถึงจะยอมปล่อยอิซิ่วเข้าหอ
เสียเวลาไปร่วมครึ่งชั่วโมงกับการตามหาและปล่อยมุก
สุดท้ายอิแพมก็ได้เดินเล่นรอบองค์พระไปโดยปริยาย]
คิดผิดค่ะ!! เพราะพี่ชายอิซิ่วต้องตามหาข้าวหลามปฐมพร
หน้าองค์พระให้เจอซะก่อน ถึงจะยอมปล่อยอิซิ่วเข้าหอ
เสียเวลาไปร่วมครึ่งชั่วโมงกับการตามหาและปล่อยมุก
สุดท้ายอิแพมก็ได้เดินเล่นรอบองค์พระไปโดยปริยาย]
เมื่อไปถึงเราก็ไม่พูดพล่ามทำเพลงกันนะคะ
เราก็มุ่งหน้าไปที่ส โ ม ส ร (รึสหกรณ์นี่แหละ)
เพื่อไปซื้ออุปกรณ์ที่จำเป็นในการต่อโมกันค่ะ
เช่นปากกา ZIG (สองหัว) สีน้ำตาลเข้ม ใบมีด
ที่หนีบๆคุง มีดโกนสำหรับหั่นไม้บัลซ่า เป็นต้น
เราก็มุ่งหน้าไปที่ส โ ม ส ร (รึสหกรณ์นี่แหละ)
เพื่อไปซื้ออุปกรณ์ที่จำเป็นในการต่อโมกันค่ะ
เช่นปากกา ZIG (สองหัว) สีน้ำตาลเข้ม ใบมีด
ที่หนีบๆคุง มีดโกนสำหรับหั่นไม้บัลซ่า เป็นต้น
เพราะแบบที่อิซิ่วคิดไว้ มันไม่เคลียร์อย่างแรงค่ะท่านผู้ชม
แบบว่าก่อให้เกิดปัญหาในฉนวนกาซาได้เลย
เนื่องจากเรามีความสับสนในตัวเองกันสูง
อาหารเป็น Fast Food แต่เราต้องการให้ตัวร้านดู Antique !!
เยี่ยมมากค่ะจอร์จ ค่ะเฟร็ด!! แล้วเราก็เลยตัดสินใจกันว่า
ถ้าเรามั่วงานกันเองโดยไม่เปิดหนังสือเช็คก่อน
งานอาจจะออกมา โอ้โห ดูม้งมากเลยเทียบกับสาวยุ่นโนะเนะ
เราจึงถอยรถป๊อบออกอีกครั้ง เพื่อไปหาไอเดียทำแบบค่ะ
แหล่งแบบที่ดีมากๆเลยในเวลานั้นก็คือ ร้านเช่าการ์ตูนยุ่น!!
ซึ่งในแถบนั้นมีมากมายกว่ายี่สิบร้าน(ไม่ได้สะตอแหลนะเออ)
สุดท้ายก็เข้าร้านประจำของอิซิ่ว สอยออกมาได้สามเล่ม
เป็นการ์ตูนพีเรียดซะสอง **ตอนหลังเราขนานนามสามเล่มนี้
ว่า "คัมภีร์สิบแปดบาท" เนื่องจากยืมไว้สองวัน
นอกจากไปเอาคัมภีร์มาแล้ว ก็มีการเปลี่ยนและเพิ่มอาวุธกันนิดหน่อย
เพื่อให้งานออกมาเนี้ยบที่สัดในโลก และอีกเหตุผลก็คือ พรุ่งนี้สโมฯปิดจ้าาาา
ซึ่งในแถบนั้นมีมากมายกว่ายี่สิบร้าน(ไม่ได้สะตอแหลนะเออ)
สุดท้ายก็เข้าร้านประจำของอิซิ่ว สอยออกมาได้สามเล่ม
เป็นการ์ตูนพีเรียดซะสอง **ตอนหลังเราขนานนามสามเล่มนี้
ว่า "คัมภีร์สิบแปดบาท" เนื่องจากยืมไว้สองวัน
นอกจากไปเอาคัมภีร์มาแล้ว ก็มีการเปลี่ยนและเพิ่มอาวุธกันนิดหน่อย
เพื่อให้งานออกมาเนี้ยบที่สัดในโลก และอีกเหตุผลก็คือ พรุ่งนี้สโมฯปิดจ้าาาา
กลับถึงหอ เราก็ลุยงานกันรวดจนสองทุ่ม
งานที่ได้ก็คือตัดสินใจแบบกันได้ซักกะที!!
(ที่เห็นในรูปคือตัวร่างลงกระดาษ)
แล้วก็มีการตัดสินใจเรื่องสี เรื่องลักษณะห้องน้ำ
ประตู หน้าต่าง กำแพงด้านนอก ผนังฝั่งนอกฝั่งใน
สรุปคือแบบเคลียร์แล้วล่ะ!! ซึ่งถ้าหากเกิดความเคลียร์
ขึ้นแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะง่ายลงครึ่งนึงเลยทีเดียว!!
แถมด้วยการตัดๆแปะๆนิดๆหน่อยๆตามอัตภาพ
และของจำพวกของตกแต่งกับของสำเร็จรูป
นี่คือตัวร้าน (ชื่อเล่น "นิฮ่งจัง") จ้ะ
ตรงแหลมๆซ้ายมือเป็นหน้าร้านจ้า
ที่เป็นตารางๆคือประตู ส่วนไอ้ไม้เล็กๆยิบๆ
นั่นคือป้ายเมนูราเม็งจ่ะ
หลังจากได้งานกันเล็กๆน้อยๆแล้ว
เราก็ออกไปซิ่งกันอีกรอบเพื่อหาอาหารมาฉลองคริสต์มาสกัน
ตอนแรกก็ทำกระแดะจะกินไก่กัน(ได้ข่าวว่าไม่ใช่ขอบคุณพระเจ้า)
แต่โหมงานกันดึก ไก่เค้าปิดหนีไปแล้ว
สุดท้ายเราก็เลยไปกินอาหารตามอัตภาพกัน ห้าห้า
(ซิ่วๆ วันนั้นพวกเรากินอะไรกันหน่ะ ใช่โมโม่ป่ะเอ็ง?)
แล้วเราก็ไปสู้ชีวิตกันต่อจนถึงเที่ยงคืน
ระหว่างนั้นก็เต็มไปด้วยการปล่อยมุกที่ชาวบ้านเค้าไม่เอากัน
การต่อเพลง การเสียดสีกระแนะกระแหน การนินทากาเล
การใส่ซาวนด์เอฟเฟกต์ให้กับทุกกิริยา
และอื่นๆอีกมากมายก่ายกองเท่าที่อิสองตัวนี้จะทำได้
เพื่อป้องกันการหลับและเบื่อหน้ากันเองไปซะก่อน
งานที่ได้ก็คือตัดสินใจแบบกันได้ซักกะที!!
(ที่เห็นในรูปคือตัวร่างลงกระดาษ)
แล้วก็มีการตัดสินใจเรื่องสี เรื่องลักษณะห้องน้ำ
ประตู หน้าต่าง กำแพงด้านนอก ผนังฝั่งนอกฝั่งใน
สรุปคือแบบเคลียร์แล้วล่ะ!! ซึ่งถ้าหากเกิดความเคลียร์
ขึ้นแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะง่ายลงครึ่งนึงเลยทีเดียว!!
แถมด้วยการตัดๆแปะๆนิดๆหน่อยๆตามอัตภาพ
และของจำพวกของตกแต่งกับของสำเร็จรูป
นี่คือตัวร้าน (ชื่อเล่น "นิฮ่งจัง") จ้ะ
ตรงแหลมๆซ้ายมือเป็นหน้าร้านจ้า
ที่เป็นตารางๆคือประตู ส่วนไอ้ไม้เล็กๆยิบๆ
นั่นคือป้ายเมนูราเม็งจ่ะ
หลังจากได้งานกันเล็กๆน้อยๆแล้ว
เราก็ออกไปซิ่งกันอีกรอบเพื่อหาอาหารมาฉลองคริสต์มาสกัน
ตอนแรกก็ทำกระแดะจะกินไก่กัน(ได้ข่าวว่าไม่ใช่ขอบคุณพระเจ้า)
แต่โหมงานกันดึก ไก่เค้าปิดหนีไปแล้ว
สุดท้ายเราก็เลยไปกินอาหารตามอัตภาพกัน ห้าห้า
(ซิ่วๆ วันนั้นพวกเรากินอะไรกันหน่ะ ใช่โมโม่ป่ะเอ็ง?)
แล้วเราก็ไปสู้ชีวิตกันต่อจนถึงเที่ยงคืน
ระหว่างนั้นก็เต็มไปด้วยการปล่อยมุกที่ชาวบ้านเค้าไม่เอากัน
การต่อเพลง การเสียดสีกระแนะกระแหน การนินทากาเล
การใส่ซาวนด์เอฟเฟกต์ให้กับทุกกิริยา
และอื่นๆอีกมากมายก่ายกองเท่าที่อิสองตัวนี้จะทำได้
เพื่อป้องกันการหลับและเบื่อหน้ากันเองไปซะก่อน
พอเข้าสู่วันที่ยี่สิบห้า ก็ได้เวลา
พระทรงบังเกิด...โลกจงยินดี...
เฮฮาบ้าบอกันอยู่สองตัวกะเพลงในไอพ็อดอิซิ่ว
และ....แถ่นนน แทนนน แท๊นนนน
พวกเราที่นอกจากงานจะช้าเป็นหอยทากคลานแล้ว
ยังจะเผือกมีเวลามากินเ ค้ ก ค ริ ส ต์ ม า สกันอีก!!!
PEAK ของตอนที่หนึ่งก็คือสิ่ ง นี้ นี่ เ อ ง ง ง ง ง ง ง
จบตอนที่หนึ่ง
เฮฮาบ้าบอกันอยู่สองตัวกะเพลงในไอพ็อดอิซิ่ว
และ....แถ่นนน แทนนน แท๊นนนน
พวกเราที่นอกจากงานจะช้าเป็นหอยทากคลานแล้ว
ยังจะเผือกมีเวลามากินเ ค้ ก ค ริ ส ต์ ม า สกันอีก!!!
PEAK ของตอนที่หนึ่งก็คือสิ่ ง นี้ นี่ เ อ ง ง ง ง ง ง ง
จบตอนที่หนึ่ง
(หมายเหตุ2 - หลังจากนั้นเราก็ปั่นงานแบบชิวๆ
กันจนถึงตีสี่ ซึ่งเมื่อตื่นขึ้นมา.......
เราจะมาพบกับวิ บ า ก ก ร ร มของอิสองตัวนี้กันในตอนหน้าค่ะ)
สิ รี ธ ร ถ่ายภาพ
สิ รี ธ ร รายงาน
แก้แค้นที่ต้องมา edit เอนทรี่นี้ใหม่
เอารูปเฮงน้อยไปดูเลย ห้าห้า
edit @ 2006/01/06 00:24:03
เปล่าหรอก หรองานมันProcess*
แพมจ๋า อิเกะดาอยากบอกว่ารูปไม่ขึ้นอ่า แง๊
#1 By อิเกะดา (61.91.134.61) on 2006-01-04 00:32