หมายเหตุ - อย่าเชื่อจริงจัง
posted on 08 Dec 2006 13:24 by sci79 in PamPamRamblingสำรวจตัวเองกันหน่อยดิ้~!!!
*หมายเหตุ - อ่านเอาขำ อย่าคิดมากนะทุกคน
ฉัน(เลขที่19)แค่ประมวลผลข้อมูลที่มีเท่านั้นเอง
ถ้าโดนแทงใจดำดังฉึกเปรี้ยงก็ขอโทษด้วย
ส่วนอิพวกลูกค้าฉันทั้งหลาย~
ถ้าจะรู้สึกว่าเรื่องมันคุ้นๆอยู่ก็อย่าประหลาดใจไป
ก็เรื่องของพวกเอ็งนั่นแหละ ห่ะห่ะ*
หลังจากที่ฉันได้ศึกษาเล่าเรียนจนจบปีสองเทอมหนึ่งมาหมาดๆ
ฉันก็ได้ประมวลผลจากอาชีพแม่ค้าขายข่าวและศิราณีทั่วไป
(ไอ่สองอาชีพนี่ถ้าฉันเก็บตังค์ต้องร่ำรวยมหาศาลแน่ๆเลยอ่ะ)
ซึ่งฉันขอลงความเห็นส่วนตัวว่า อันชีวิตมหาลัยของฉันนั้น
เห็นจะต้องข้องเกี่ยวกับเรื่องรักใคร่ของชาวบ้านอยู่เรื่อยไป -___-
ที่จริงก็ขำดี ที่ฉันก็ไม่เคยจะมีประสบการณ์ขายตรงกะเค้า
แต่ดั๊นนนนมีคนมายกหน้าที่ศิราณีให้ฉันทำกว่าแปดพัน(อิเว่อ!!!) กร๊า~กกก
ประเด็นที่น่าสนใจประเด็นหนึ่งคือ
ไม่ว่าช่วงแรกๆทุกคนจะหลงใหลได้ปลื้มรุ่นพี่กันซักขนาดไหน
สุดท้ายคนที่ต้องทำให้ฉันต้องงัดวิชาศิราณีมาใช้กะพวกเอ็ง
ก็มักจะเป็น*เพื่อนสนิท*นั่นเองงงง
แม้ยามขึ้นปีสองจะมีรุ่นน้องหนุ่มๆอิ๊อ๊ะให้เหล่ให้ชม
ไปๆมาๆกลับกลายเป็นว่าชีวิตก็ยังหนีไม่พ้นไอ้*เพื่อนสนิท*อยู่นี่เอง
สรุปแล้วมันคงมีเรื่องเวรเรื่องกรรมเข้ามาเกี่ยวข้องสินะอืมมมมม
.........ดังนั้น หัวข้อในวันนี้ของดากานดา(ไม่ใช่แล้ววววว)ก็คือ ......
กรูจะเอาเรื่องพวกเมิงไปเขียนนิยายขาย!!!
ตรึงงงงงงงงงง!!!!!!!
*กรูพูดเล่น*
ด้วยจรรยาบรรณคนค้าขายอย่างฉัน
ฉันจึงไม่อาจนำ[ความลับลูกค้า]ออกมาเผยแพร่ได้
....แม้จะคันปากสักแค่ไหน
เอาจริงๆละ หัวข้อในวันนี้คือ
ฉันจะมาแบ่งประเภทเรื่องของลูกค้าให้ฟังอย่างคร่าวๆ
ทั้งหมดนี้หาสาระได้ไม่ แต่ฉันจะเล่า จะทำไม หา?
ประการหลักๆนั้นก็มีอยู่ว่า
- เพื่อนฉันตกหลุมไอ่หนุ่มคาบเดียวกัน :
นี่ย่อมหมายถึงเปอร์เซนเทจที่สูงที่สุดของเพื่อนสนิททั้งหมด
(แหงอ่ะดิ เอ็งจะไปรู้จักกันก่อนที่ไหนถ้าไม่ใช่ในห้องเรียน)
แม้จะโดนกล่าวหาว่าทำตัวเป็นนกน้อยทำรังแต่พอตัว
หากินกะอิใกล้ๆ แต่ก็นะ....
ลูกค้าฉันก็มักจะตกม้าตายอยู่ในกรณีนี้ทุกทีไป
มักออกแนวเพื่อนร่วมวิชา ร่วมสาขา ร่วมกลุ่มทำงาน
และกระทั่งเพื่อนติวเพื่อนตก (กร๊าก~)
ในลักษณะที่ว่าได้ใช้เวลาร่วมกัน เรียนตามกันมันทุกวิชา
เจอหน้ากันทั้งวัน แล้วมันก็เลยกลายเป็นลงเรียนตามกันไปในที่สุด
วันไหนไม่ได้เรียนด้วยกันแล้วจะเซ็ง - -
ถือเป็นวันโสดประจำสัปดาห์(ที่ลูกค้าฉันจะตั้งให้แก่ตัวเองคนเดียว
อีกฝ่ายมันโสดอยู่แล้วตลอดเวลา)
วันไหนเจอหน้าแต่ไม่ได้คุย~ยิ่งเซ็งหนักกว่า
ความกึ่มเทียบเท่าวันมามากทีเดียว
แต่ถ้าวันไหนได้เจอ ได้คุย แต่ไอ่หนุ่มดั๊นนนนสนใจคนอื่นนอกจากกรู
ก็จะกึ่มเช่นวันมามากมาก~(อินี่เล่นง่าย)
บางคนก็ก้าวหน้า ถึงแก่ชักชวนไปเที่ยวกันในวันหยุด
ถ้ามีเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพื่อนฉันก็จะกรีดร้องเป็นสุข
เนื่องจากได้ใกล้ชิดมากกว่าเดิม เจอหยอดนิดๆหน่อยๆ
เป็นต้องโทรมาสครีมให้ศิราณีฟัง -__-
บางครั้งเป็นแนวออกค่าย-ทำกิจกรรมคณะด้วยกันก็มี
วันมีเรียนก็ไม่ค่อยน่าเบื่อแล้วสิใช่มั้ย ห๊า--? (ถามแทนป๊าม๊า)
บางคนได้ดิบได้ดี พัฒนาจากเพื่อนสนิทไปเป็นแฟนก็มี
อันนี้ก็รู้ๆกันอยู่ว่าขึ้นอยู่กะเวลาและฟ้าลิขิตด้วยนะจ๊ะ
- เพื่อนฉันตกหลุมไอ่หนุ่มปากหมาน :
แซวได้เช้าเย็นทุกวี่วัน
จนลูกค้าฉันเเปลี่ยนจากรำคาญเป็นเคลิบเคลิ้มแทน
พอวันไหนไม่มีใครแซวละชักจะหงุดหงิด
ต้องโทรมาหาฉันพลางกรีดร้องว่า
"มันเติมเงินกรู~~~~~~**" (คำถามเชิญหลังไมค์ค่ะ)
จากการวิจัยของลิงส์' คอลเลจ
ฉันว่าการแซวนั้นมันต้องมีพิษเช่นยาเสพติดแน่ๆ
- - - อันนี้ฉันมั่นใจ
ถึงจะผันตัวเองไปเป็นเด็กภาษาแล้วก็ตาม
พอมันแซวก็ทำเป็นโกรธไป
แต่พอมันไปแซวคนอื่นบ้างทีนี้ล่ะโกรธกว่า
กร๊าก~ นี่เรื่องจริง ห้ามเถียงเว่ย
จากประสบการณ์ศิราณี
ขอลงความเห็นว่าอิหนุ่มมักชอบใจ
ยามลูกค้าฉันยอกย้อนกลับอย่างชาญฉลาด
ย้ำ**อย่างชาญฉลาดและไม่ก้าวร้าว
ใครปล่อยให้มันโจมตีแต่โดยดี
ดูจะเป็นเป้านิ่งไปซักหน่อย แต่ก็ยังโอเค
แต่อย่าได้งี่เง่าใส่ไอ่หนุ่มเด็ดขาด
ไม่ใช่ว่าเล่นๆอยู่ก็ตัดอารมณ์ซะงั้น
หรือไม่ก็ด่าพ่อล่อแม่เค้าไปแล้ว
สุดท้ายกลัวโกรธแล้วไปพูดเพราะๆด้วย
อันนี้ฉันมองว่าโคตรปัญญาอ่อน -_-
หนุ่มมันจะคิดไงไม่รู้หรอกนะ
แต่ถ้าเป็นเพื่อนฉันทำจะจับมาตีดังป้าบๆ
ขอแถมท้าย~ ไอ่พวกชอบเห็นพวกเอ็งเป็นไก่ให้หยอกน่ะ
ปลงๆมันซะเถอะ พวกนี้ร้อยละเก้าสิบเก้าแซวเผื่อฟลุค
สุดท้ายมีคนมาชอบเยอะแล้วมันก็จะเลือกที่หน้าตาอยู่ดี -_-
แต่ก็จะมาออดอ้อนขอเลคเชอร์ให้ช่วยติวสอบปาจิงโกะว่ากันไป
**เลวววว**
ที่พูดมาจริงจังนะเนี่ย
- เพื่อนฉันตกหลุมไอ่หนุ่มรถตู้ :
ตอนแรกล่ะบ่นกันเป็นหมีกินผึ้ง
ว่าที่เรียนมันช่างห่างไกลจากนิวาสถาน
พอผ่านไปซักพักล่ะก็เงียบไปเลยทีเดียวเชียว
เป็นเพราะไอ่หนุ่มรถตู้นี่เอง
ลูกค้าฉันที่เจอแบบนี้ วันไหนรถติดล่ะดีใจฮาเฮ
วันไหนรถไม่ติด(อันเป็นความโล่งใจของคนทั้งชาติ)ล่ะมักจะบ่นเสียดาย
อ๊ะอ๊ะ สำหรับพวกเอ็งที่ไม่เข้าใจ อย่าได้ประมาทเวลาในรถตู้ไปเชียว
เหมือนจะเป็นช่วงเวลาน่าเหนื่อยหน่ายหลังจากเรียนหนักมาทั้งวัน
แต่เอาเข้าจริง เพราะว่ามีไอ่หนุ่มรถตู้นี่เอง
ที่ทำให้ช่วงเวลาเหล่านั้นเพลิดเพลินเจริญใจยิ่ง
วันไหนรถตู้เสียแทบจะยกไปซ่อมแทนอู่แถวหัวหมาก
...เอ๊ะ...นี่ฉันเผลอบอกอะไรไปรึเปล่าเนี่ย?
- เพื่อนฉันตกหลุมไอ่หนุ่มหล่อร้าย :
หมายเหตุอีกที--นี่ไม่ใช่ชื่อนิยายเกาหลีนะเฟ้ย
อันว่าสัจธรรมข้อหนึ่งที่พึงรู้ไว้นั้นก็คือ
*ผู้ชายหล่อตามท้องตลาดมักเฮงซวย*
(และถึงไม่หล่อมันก็เฮงซวยได้)
ลูกค้าฉันก็ไม่รู้ไปทำกรรมอะไรกะมันไว้
อิกรณีนี้เพื่อนรึก็ไม่ใช่
เดินผ่านกันแวบๆ แต่ดันกลายเป็นรักปักจิตสะงั้น
รู้ก็รู้อ่ะน้า ว่ามันเลวแต่ก็ยังแอบเคลิ้ม~
....ไม่รู้จะพูดไงดี รู้แต่ว่าโดนเจ้าของเรื่องตีแน่ๆเงย
ก็มาเล่าให้ฟังเฉยๆ
ใครไม่อยากให้ชาวบ้านรู้ว่าเป็นเรื่องของตัวก็อย่ากระโตกกระตากไป
เอ๊า------ อย่าหาว่าไม่เตือน
ดูสิ นี่ฉันไม่เคยมีประสบการณ์ขายตรง
แต่จะเขียนนิยายขายได้ก็เพราะพวกเอ็งนี่ล่ะน้า~
เอาเป็นว่าขอแถมท้ายด้วยคำถาม
(เอามาจากการ์ตูน Ghibli เรื่อง Only Yesterday)
เอาไว้ไปถามเค้านะ จะได้รู้ว่าชอบเหมือนกันรึเปล่า
"วันฝนตก วันฟ้าครึ้ม วันแดดออก ...เธอชอบวันไหน?"
**คิดถึงพวกเธออออออออออออออออออออออออออออออ**
{ปล. เค้ามาอีดิทคำผิด~*}
edit @ 2006/12/19 17:09:24
#1 By ©~~XiiiU~~™ on 2006-12-09 02:28